Article monster

In gesprek met Thomas Veuger

Hoe viert Thomas zijn kerst? Het antwoord en nog veel meer vind je in het onderstaande interview.

Interview Thomas Veuger

Hoe lang werk je al op het Marecollege en hoe ben je hier terecht gekomen?

Ik werk hier nu 2 jaar. Vorig jaar ben ik als mentor begonnen van 7B en daarvoor was ik invaller. Toen vroeg Joost aan mij of ik mentor wilde worden, toen zei ik, ‘dat lijkt me wel leuk’. De volgende dag werd ik aangesproken door de directie en die vroeg of ik het jaar daarna zou willen beginnen als mentor van 7B.
Via een uitzendbureau ben ik 2 jaar geleden als invaller gekomen, hier op school. Ik mocht periodeles invallen. Ik had geen idee wat dat was natuurlijk. ‘Nou, dat is het eerste uur les, bepaald onderwerp, vrijeschool.’ zeiden ze. Dat leek mij een ontzettend leuke ervaring, dus zo ben ik hier als invaller terecht gekomen. En de vrijeschool vind ik nu echt iets waar ik blij van word, prachtige manier van onderwijs, terwijl ik het daarvoor helemaal niet kende!

Jij hebt gestudeerd als geschiedenisdocent, waarom vond je dat interessant?

Ik vind de verhalen van vroeger gewoon fantastisch. Ik vond geschiedenis in het begin ook al geweldig. Ik leerde vroeger nooit voor geschiedenis en toch had ik een 9.4 voor mijn eindexamen. Helaas was dat niet het hoogste cijfer van de klas, dat vond ik heel jammer. Ik zou heel graag een keer geschiedenis willen geven op deze school, maar Ane Pieter is zo’n goede docent!

Heb je een droombaan, behalve docent zijn?

Ik zou heel graag als diplomaat aan de slag gaan, dan ben je bezig met de relatie tussen verschillende landen. Dus dan zit je ergens in een ander land of je bent bezig met gesprekken met andere landen en dan zorg je ervoor dat bijvoorbeeld Nederland en Japan vriendjes blijven. Of Nederland en Duitsland. Dat lijkt me heel erg gaaf, om mij in te zetten voor een betere wereld op die manier. En in te zetten voor Nederland. Ik denk dat ik dat nooit zal halen, maar dromen zijn altijd goed om te houden.

Hoe denk jij over papieren agenda’s en het telefoonverbod?

Ik ben een groot voorstander van papieren agenda’s, ik heb er zelf ook één. Veel mensen gebruiken hun agenda op hun telefoon, vind ik ook een mooie manier van wat er tegenwoordig allemaal kan. Het nadeel is dat de batterij natuurlijk leeg gaat. Soms mag je van je docent je telefoon niet opladen en dan heb je geen agenda meer. Bovendien, als je schrijft, kun je woorden veel beter onthouden.
Het verbod op telefoons, ik denk dat veel kinderen die deze krant lezen er tegen zijn, maar ik niet. Het zorgt voor veel afleiding en als Nederland daarvoor kiest dan is daar niks aan te doen. Het is natuurlijk fijn als je hem wel bij je hebt op de heen- en terugweg van school, omdat er iets kan gebeuren. Op school moet je hem dan inleveren denk ik, misschien bij je mentor of bij de ingang. Magister hoef je niet per se de hele dag te bekijken, want er hangt een scherm bij de receptie. Ik heb al gezegd dat ze dan wel meer schermen op moeten hangen, anders moet je helemaal naar dat scherm lopen om het even te checken.

Vier je kerst thuis?

Ik woon niet meer bij mijn ouders, maar ik vier kerst met mijn huisgenoten. Ik woon met drie andere jongens in Leiden. Heel veel leerlingen weten waar ik woon, de optocht bij Leidens Ontzet loopt daar langs, dus dan zien ze mij weleens in het raamkozijn zitten. Ik vier ook kerst met mijn familie aan mijn moeders kant en met de familie aan mijn vaders kant. Dus dat is altijd heel gezellig. Dan gaan we met z’n allen eten en dansen.

Heb je nog geheimen die vanaf nu geen geheimen meer zijn?

Nou, ik ben echt verslaafd… aan die witte Oreo-koekjes. Van die ronde witte koekjes met chocola eromheen, heerlijk! Het gebeurt niet vaak dat ik géén pakje Oreo mee neem met boodschappen doen.
Ook heb ik wel een grote liefde! Maar die persoon vindt mij niet zo leuk helaas… misschien hoop ik daarom op een kerstwonder!

Interview door Sepp Weers en fotografie en bewerking door Milou Wallaart.

little sheep