Article monster

Interview Vincent

Vincent van der Hoeven en zijn kijk op het leven...

Quote monster

“Gelukkig worden vind ik niet echt een missie in het leven. Een zinvol leven leiden, een beter mens worden en goed zijn voor jezelf en anderen, vind ik veel belangrijker.”

Dag Vincent! Zou je wat over jezelf willen vertellen?
‘Nou, ik ben Vincent van der Hoeven, 45 jaar, geboren in Leiderdorp en getogen in Leiden en Zoeterwoude-Dorp. Ik heb een mediastudie gedaan in Amsterdam en geschiedenis in Leiden en ben op mijn 30ste begonnen met werken bij het Marecollege, waar ik nu geschiedenis geef. Mijn hobby was boksen, maar na een armblessure ben ik gaan fitnessen om te revalideren. Dat leek me heel saai, maar nu fitness ik vijf dagen per week. Verder kook ik en ben ik ook erg gek van films, muziek en lezen. En geschiedenis natuurlijk.’

Stel, u bezit een tijdmachine. Naar welke tijd zou u reizen?
‘Er is 1 tijdvak de me enorm interesseert. Dat is de 19e eeuw. In die eeuw is er zoveel veranderd, ik zou dan graag in Londen willen rondlopen bijvoorbeeld. Niet om iemand te ontmoeten, maar gewoon om te zien hoe het was. Waar ik ook onwijs nieuwsgierig naar ben, is hoe het leven in bijvoorbeeld het oude Rome zou zijn geweest.’

U heeft vroeger zelf ook op het Marecollege gezeten. Hoe was dat?
‘Tja, om eerlijk te zijn vond ik de middelbare school geen geweldige tijd, maar dat lag ongetwijfeld vooral aan mij. Ik was een erg luie leerling en ik was overal in geïnteresseerd, behalve in schoolzaken. Wel had ik veel plezier in de klas en had goed contact met sommige docenten, waaronder Han van Ouwerkerk. Mijn klas zat vol met herrieschoppers, dus toen mijn klas naar het Marecollege kwam, werden de docenten gewaarschuwd dat ‘het Romeinse legioen’ eraan kwam. We waren aardig wild.’

En u bent nu leraar hier, hoe vindt u dat?
‘Nou, ik zal zeggen dat ik al sinds mijn eerste werkdag fluitend naar mijn werk ga en ik heb heel veel verschrikkelijk werk gedaan! Ik heb bijvoorbeeld op vijf kantoren gewerkt, dat vond ik het allerergste, maar ook in de horeca en de bouw. Dat was best leuk. Het leukste aan het leraarschap is dat ik me nooit verveel. Het is een hele diverse baan en ik hou er van om orde te brengen in chaos. Het werken met jongeren, zoals het lesgeven zelf en lz-gesprekken voeren, vind ik het allerleukst, maar de lange vergaderingen wel wat minder.’

Herinnert u zich nog veel van toen u klein was?
‘Nee, niet echt. Ik weet wel dat ik er erg tegenop zag om naar de middelbare school te gaan, ik vond de lagere school namelijk geweldig. Lezen en tv kijken deed ik het liefst. Sporten niet, ik ben pas na mijn dertigste sportief geworden. Als ik thuis niet in mijn eentje speelde, was ik vaak bij vriendjes te vinden, vooral bij een jongen wiens familie een groot stuk land bezat. Daar speelden we oorlogje en bouwden we hutten. Ik ben nog steeds bevriend met hem.’

Houdt u van muziek?
‘Ja, ik hou erg van muziek. In alle genres, behalve housemuziek en Hiphop, ook al ben ik daar wel mee opgegroeid. Vroeger had ik veel met Seattle Rock en nu meer met Jazz en klassieke muziek. Er is nu één nummer dat ik gewoon niet mijn hoofd uit kan krijgen, het heet ‘Moonage Daydream’ van David Bowie, een van mijn favoriete muzikanten. Ik vind dat zo’n briljant nummer, dat is echt een aanrader!’

Als u een dier zou kunnen zijn voor 1 dag, wat zou dat dan zijn?
‘Sowieso een vogel. Een havik. Dat zijn de dieren die het beste kunnen zien. Ik weet niet hoe haviken leven, maar als ik er een zou zijn, zou ik in een groot bos willen zitten, denk ik. Ik hou namelijk erg van de natuur. Ik zou dan van alles willen doen en zien dat wij mensen niet kunnen.’

Er is een onverwachte aanval van zombies! Hoe overleeft u?
‘Nou, als er zombies komen, en dit bewijst eigenlijk elke zombieserie, moet je natuurlijk het meest bang zijn voor je medemens. Mijn eerste prioriteit zou dus wapens zijn. Het zou dan ook zomaar kunnen dat ik andere mensen moet gaan overvallen, maar ja, je gaat toch voor jezelf. Wel zou ik medestanders vinden… een groep vormen. Ja, zo zou ik het doen, ja!’

Waar bent u nou echt trots op?
‘Ik ben een avontuur aangegaan in het buitenland. Ik heb een bouwval gekocht dat ik nu aan het opknappen ben. Maar als het over mijn persoonlijke leven gaat, ben ik er trots op dat ik en mijn kijk op het leven erg zijn veranderd in de afgelopen 5 jaar. Dat vind ik nog veel belangrijker dan dat huis. Jezelf veranderen is lastig en is eigenlijk ook heel weinig mensen gegund.’

Je hebt 3 wensen, hoe ga je ze besteden?
‘Nou ja, ik zou wel wensen dat mijn familie, vrienden en ikzelf nog heel lang gezond mogen zijn en dat ik voor de rest van mijn leven dat soort mensen om me heen mag hebben. Ik heb er eigenlijk nooit over nagedacht, maar het leven is best kort. Mensen zijn natuurlijk veel belangrijker dan geld of bezittingen. Meer heb ik niet nodig.’

Wat is jouw idee van het ideale leven?
‘Mijn ideale leven is dat ik op mijn stuk land in Hongarije een beetje op de veranda kan zitten lezen, een beetje hout hakken, koken, tuinieren en dat ik het hele jaar familie en vrienden op bezoek kan hebben en zo. Je moet in ieder geval aan de gang blijven. Mensen die beweren dat ze de rest van hun leven op het strand willen zitten met een cocktail, beseffen niet dat ze dat, na de achtste cocktail, wel zat zijn. Gelukkig worden vind ik dan ook niet echt een missie in het leven. Ik vind een zinvol leven leiden, een beter mens worden, veel belangrijker. Goed zijn voor jezelf en voor anderen. Dat is ook nog een mooie wens, denk ik.’

Hoe ziet u zichzelf over 10 jaar?
‘Over 10 jaar spreek ik vloeiend Hongaars, is mijn huis in het buitenland af en heb ik wel wat dingen binnen mijn werk veranderd. Ik moet niet stilstaan. Je moet af en toe iets nieuws hebben en ik werk hier al 15 jaar, soms heb je gewoon nieuwe impulsen nodig.’

little sheep