Summer Garcia

Hoofdstuk 1, De eerste reis

Tijdens het eten heb ik ruzie gehad met mijn moeder, ik weet niet eens meer waar het over ging. Ik klik mijn scherm aan en ik ga naar Netflix, en ik zet mijn favoriete serie aan, het gaat over een meisje in een magische wereld. Op eens glitcht mijn scherm en komt er een hand tevoorschijn. 'Ach ja,' denk ik, 'dat is vast reclame.' Maar dan komt de hand uit het scherm, hoe kan dat nou?! De hand heeft een amulet vast en voor ik het weet heb ik de amulet om. De woorden: "Als je verdwaald, is alles wat je moet doen: vragen voor hulp." Verschenen op het scherm en ik voelde me duizelig worden.

Ik open mijn ogen en zie een monster staan. “AAAH!’ schreeuw ik uit. “rustig, rustig, ik ben hier om je te helpen.” Zegt het wezen “ik ben een draak. Mijn naam is Moku-Suli. Wie ben jij en hoe kom jij aan dat amulet?’. ’Ik ben Summer, Summer Garcia en ik kom uit Leiden. Er kwam een hand uit mijn telefoon, die gaf het amulet en toen was ik hier.’ Zei ik. En hij bood aan mij te helpen terug te komen.

Hoofdstuk 2, Heksenhof

Als ik om me heen kijk zie ik dat ik een droge modder-vlakte met dode bomen. In de verte zie een scheve kronkelige toren. Deze plek lijkt wel uit een nachtmerrie te komen. Ik vraag aan Moku-suli: “wat is dit voor plaats?’ hij zegt: “weet je dat niet? Dit is het Heksenhof, hier zijn de heksen naar verbannen na de oorlog.” Wat voor oorlog wil ik vragen, maar dan hoor ik ineens: “Wat doe jij hier meisje?! Dit is verboden terrein” een afschuwelijk lelijke vrouw staat voor me en pakt me op bij mijn ketting, het amulet.
“Pas op!” zegt Moku-suli “laat haar het amulet niet hebben!” gelukkig heeft de heks hem niet gehoord. “Waarom?” fluister ik terug. “Waarom wat?” schreeuwt ze terug. Alsof ze moku-suli niet heeft gezien. kan ze Moku-suli niet zien? Heeft ze hem daarom niet gehoord?
Ik wordt zowat een uur meegesleept door de heks voordat ze stil blijft staan bij een toren. De toren is helemaal vervallen en staat bijna in een S-vorm. Zoveel kronkelt het heen en weer. De heks klopt op de deur en er komt een klein lelijk wezentje tevoorschijn om de deur open te doen. Het heeft puntige oren en veel rimpels.
De heks loopt naar binnen en sleept mij de trap op. Mijn nek begint echt heel erg pijn te doen van al dat gesleep.

Heel wat treden verder zijn we eindelijk boven en de heks gooit mij in een lege kamer. Dan slaat ze de deur dicht en zit ik opgesloten. Ik blijf liggen, ik ben echt doodop. Mijn ogen voelen zwaar en ik hoop zachtjes dat dit een droom is. Opeens voel ik de grond langzaam bewegen. Ik open mijn ogen en ik zie dat al het zand van de vloer zich langzaam ophoopt tot één grote hoop. Opeens begint het te praten: ”is alles goed?”
Wie is dit nou weer? ‘Jij bent toch Summer? Moku-suli had al over je vertelt. Ik ben ma-seli. Waarom ben je in hemelsnaam naar het Heksenhof gegaan? Ben je gek in je hoofd?”

Hoofdstuk 3, De ontsnapping

“Sorry!! Ik deed het niet expres, het gebeurde gewoon!!” schreeuwde ik luid. Mijn hart bonsde in mijn keel. “Per ongeluk? Hoe kom je in hemelsnaam per ongeluk in een andere dimensie terecht?” snauwde Ma-Seli. Het zand waaruit hij was opgebouwd, trilde van irritatie. “Is dit een andere dimensie?” vroeg ik verbaasd. Ik keek om me heen naar de kille, stenen muren. “Je bent hier echt niet bekend, hè?” Hij zuchtte diep. “Luister goed: om hier weg te komen moet je naar de grot in de kelder. Je hebt het amulet nodig en een voorwerp van de plek waar je naartoe wilt.” Ma-Seli klonk nu opeens kalm, bijna mysterieus. Voor ik iets terug kon zeggen, begon hij in te zakken. Het zand verspreidde zich over de vloer en binnen een seconde was hij verdwenen.
Daar zat ik dan, alleen in het donker. Hoe moet ik nu in mijn eentje wegkomen uit deze kerker? toen herinnerde ik mij dat ik het slot kan openbreken met een paperclip.
Dat deed ik altijd met Lotte toen we in de verlaten Stadsbouwhuis wilden inbreken. Alleen heb ik geen paperclip. Misschien kan het met mijn schuifspeld? Ik haal de speld uit mijn haar en steek ik het in het slot. Ja hoor! De deur valt open. Stilletjes sluip ik de trap verder af. Ik duwde de deur open en hield mijn adem in. Ik was in een prachtige kristallen grot beland. Het licht weerkaatste op de muren in alle kleuren van de regenboog. Op de vloer was een groot pentagram getekend. Tegen de verre muur stond een stenen boog met een trap die nergens heen leek te leiden, recht tegen de rotswand aan door de stenen cirkel. Er fladderde een kristallen wesp mijn kant op, ik duik weg en het zegt: “geen zorgen, ik doe je geen kwaad. Ik ben hier om je te helpen. Mijn naam is Ygiot.” “mijn naam is Summer” antwoord ik terug. “weet jij hoe ik terug naar huis kom?” “oh, dat is simpel. Stop gewoon iets van sentimentele waarde uit de plek in het kistje in het midden van de pentagram en draai de schijf in de stenen cirkel met je amulet.” Ik keek naar mijn spullen. Mijn oorbel, die ik van mijn oma had gekregen voor ze overleed, moest het doen. Ik legde hem in het kistje en schoof mijn amulet in de uitsparing van de stenen schijf. Met een luid gekraak begon de cirkel te draaien. Een fel paars licht vulde de stenen cirkel. Zonder na te denken stapte ik erdoorheen...